W chłodny czwartkowy poranek 5 kwietnia 2007 roku wyjechaliśmy na turnus rehabilitacyjny nad morze do Międzywodzia...

Lecz zanim to się stało, były przygotowania do wyjazdu...
zakupy...
pakowanie...

Nadszedł wreszcie ten dzień...

Po 5 godzinach jazdy dotarliśmy na miejsce. Ośrodek, w którym mieliśmy zamieszkać prezentował się doskonale:

Morze przywitało nas wietrzną lecz wiosenną i ciepłą pogodą:

Zamieszkaliśmy w wygodnych, przestronnych pokojach:

Czekało tam na nas mnóstwo atrakcji:

Był wieczorek zapoznawczy...

Dla relaksu można było zagrać w ping- ponga

Albo...

Wypić chłodne piwko

Pogoda nam sprzyjała, więc często chodzilśmy na spacery, zwłaszcza Pan Czesiu i Pan Wiesiu:

Po spacerze miło było odpocząć w swoim pokoju, albo zagrać w chińczyka

Korzystaliśmy również z zabiegów rehabilitacyjnych:

Na turnusie spędziliśmy Święta Wielkanocne,

...był nawet konkurs na najładniej namalowaną pisankę...

A w niedzielę 8 kwietnia wspólnie zasiedliśmy do świątecznego stołu:

Było też ognisko dla wszystkich uczestników turnusu...

W niedzielę 15 kwietnia pojechaliśmy na wycieczkę autokarową:

Zwiedziliśmy Kościół w Wolinie oraz mogliśmy zobaczyć most łączący Wyspę Wolin ze stałym lądem.

Byliśmy też na plaży i na molo w Międzyzdrojach oraz w Muzeum Figur Woskowych.

Na zawsze w naszej pamięci pozostaną pejzaże z Wolińskiego Parku Narodowego:

Niestety czas płynie bardzo szybko...

i 18 kwietnia wróciliśmy do Chodzieży...

Teraz mamy co wspominać...

Pani Benia: "Dawno nigdzie nie wyjeżdżałam. Na zawsze w pamięci pozostanie mi rodzinna atmosfera spędzonych nad morzem Świąt Wielkanocnych. Do dzisiaj wspominam spacery wzdłuż plaży w takiej "mini sztormowej" pogodzie, które dodawały mi energii, do dzisiaj mam w pamięci śpiew mew na plaży i srok, które miał gniazdo naprzeciw okna od mojego pokoju. Zwiedziłam piękny kościół z witrażem Ojca Świętego. To był mój pierwszy wyjazd nad morze od wielu lat, nawet nie pamiętam ilu, bo czas płynie tak szybko. Tym bardziej cieszę się, że mogłam pojechać, bo zawsze tak marzyłam, żeby jeszcze pojechać w jakieś ładne miejsce. Z tego wyjazdu pozostały miłe wspomnienia na wiele lat. Przywiozlam muszle, które sama uzbierałam na plaży i którymi podzielę się z moimi wnuczkami."

Pan Marian: "Chciałbym jeszcze tam pojechać , bardzo mi się tam podobało, bardzo smakowały mi serwowane potrawy przez tamtejszą stołówkę. Piękna okolica. Żal było wracać...."

Pan Czesiu: "Byłem nad morzem ostatnio w czasach okupacji, wiele się od tego czasu zmieniło, mnie przybyło lat... a morze niby takie samo, ale ta okolica- przepiękna okolica, park narodowy."

Pani Felicja: "Zostaliśmy bardzo mile przyjęci przez organizatorów turnusu. Do dzisiaj przed oczami mam wzburzone morze, pierwszy raz w życiu widziałam sztorm. To był mój czwarty pobyt nad morzem, ale pierwszy od wielu lat. W pierszszy dzień pobytu morze przywitało nas wspaniałym widokiem- mogliśmy podziwiać 2 ogromne statki na horyzoncie. Bardzo udany był wieczorek zapoznawczy, wytańczyłam się z Panem Czesiem jak nigdy w życiu. Teraz żałuję tylko jednego, że w młodości nie chodziłam na żadne zabawy i dzisiaj mogę powiedzieć, że wielka szkoda, że nie posłuchałam wtedy koleżanek. Wspaniałe, eleganckie śniadanie wielkanocne z tradycyjnymi potrawami, pięknie podane. Wspominam wycieczkę po wyspie Wolin, spacer po Alei Gwiazd w Międzyzdrojach. Prawdziwe zaskoczenie przeżyłam w Muzeum Figur Woskowych, gdzie "spotkałam" Papieża i Michała Wiśniewskiego w czerwonych wlosach."

Mariusz (najmłodszy mieszkaniec Domu): "Mam 28 lat i pierwszy raz byłem nad morzem, to w ogóle był mój pierwszy wyjazd na wakacje, wcześniej nigdy nie wyjeżdżałem nawet, kiedy mieszkałem jeszcze w domu w Wągrowcu. Morze zrobiło na mnie wspaniałe wrażenie. Najbardziej zapamiętałem wycieczkę po wyspie Wolin, pobyt w Międzyzdrojach i spacer Aleją Gwiazd, którą widziałem tylko w telewizji. Robiłem sobie piesze wędrówki brzegiem morza, raz zaszedłem nawet 6 km do portu w pobliskim Dziwnówku, ale na obiad i tak zdążyłem. Jedzenie bardzo mi smakowało, podjadłem sobie troszkę słodyczy, których nie wolno mi jeść w nadmiarze na codzień ze względu na stan zdrowia. W pokoju mieliśmy TV z kablówką, więc wieczorem mogliśmy ogladać filmy. Zapoznałem wiele nowych osób, lecz najbardziej z nich wszystkich zapamiętałem Paulinę z Zielonej Góry. Wytańczyłem się na wieczorkach- do tańca udało mi się namówić naszą opiekunkę Hanię, z którą świetnie mi się tańczyło. Dopisała nam pogoda, mogłem nawet opalać się na plaży. Chętnie pojechałbym tam jeszcze raz."

Pan Grzegorz: "Mam 48 lat i kiedyś myślałem sobie żeby tak na 50 urodziny pojechać nad morze bo nigdy nie byłem. Kiedy dowiedziałem się o turnusie w Międzywodziu zdecydowałem się od razu, mimo, że mam trudności w poruszaniu się. Poznałem nowych znajomych. Zupełnie inaczej wyobrażałem sobie morze. Bardzo mi się podobało Chętnie pojechałbym jeszcze raz."

Pan Wiesiu: "Na początku nie bardzo miałem ochotę wyjeżdżać. W perspektywie miałem wyjazd na Święta do siostry do Koszalina. Myślałem, że to niemożliwe, żeby nie spędzać Świąt z siostrą i jej rodziną. Ale postanowiłem pojechać tak dla odmiany. I wcale nie żałuję. Te 2 tygodnie spędzone nad morzem dobrze mi zrobiły. Chodziłem na spacery z paniami opiekunkami nad morze, nawet nie przypuszczałem, że na stare lata będę mógł zwiedzić Muzeum Figur Woskowych. Święta Wielkanocne upłynęły w niepowtarzalnej atmosferze, było śniadanie wielkanocne i tradycyjne potrawy. Nasze panie opiekunki- Panie Ela i Pani Hania robiły wszystko, abyśmy mile spędzili ten czas na turnusie. Mogłem zawsze liczyć na ich pomoc czy radę. Dzisiaj bardzo cieszę się, że zdecydowałem się na ten wyjazd. A już niedługo i tak jadę w odwiedziny do siostry do Koszalina, więc znów będę blisko morza."

Pan Jan: "Bardzo ucieszyłem się z możliwości wyjazdu na turnus. Były ku temu 3 powody. Pierwszy: od dawna nigdzie nie wyjeżdżałem, drugi: znałem tę okolicę i chciałem zobaczyć co tam się zmieniło a trzeci, chyba najważniejszy: wiedziałem, że uda mi się spotkać z córkami i wnukiem, z którymi nie widziałem się od roku, głównie ze względu na odległość- mieszkają daleko od Chodzieży, ale tylko 15 km od Międzywodzia, więc mnie odwiedzili. Mój wnuk bardzo urósł i chyba to spotkanie było moją największą radością na turnusie. Oczywiście bardzo smakowały mi potrawy serwowane przez tamtejszą kuchnię. Zauważyłem również udogodnienia dla osób na wózkach. Jeszcze 10 lat temu miałem tam problem z podjazdem wózkiem na chodnik a teraz wcale nie odczułem tego, że poruszam się na wózku inwalidzkim. No może poza plażą, gdzie koła zapadały się w piach, ale to był żaden klopot, panie opiekunki zawsze pomogły.
Miło było choć na chwilę odwiedzić rodzinne strony.."

Pan Mirek: "Byłem już na 3 turnusach, ale dosyć dawno, ale pierwszy raz byłem nad morzem. Najbardziej zapamiętalem zachód słońca i wycieczkę do Międzyzdrojów. Dużo spacerowałem po plaży, bardzo smakowało mi jedzenie."

powrót do góry   strona główna

powrót do góry   strona główna